Mijn naam is Mike Koning, Rotterdammer én Douwer. Inmiddels begeleid ik meerdere jongeren en elk traject laat mij opnieuw zien hoe groot de afstand kan zijn tussen jongeren en de instanties die hen zouden moeten helpen. Veel van hem staan volledig op zichzelf en missen iedere vorm van steun.
Waarom ben je een Douwer geworden?
Sinds 2020 help ik jongeren vooruit. Het zijn jonge mensen die op straat wonen, laat dat even bezinken. Als ik daar een beetje in kan helpen, dan ben ik al blij. Ik kan na al deze jaren zeggen dat het mijn leven heeft verrijkt. Als ik hierover praat, raak ik soms geëmotioneerd.
Waar liep jouw jongere tegen aan?
Mussa vluchtte zeven jaar geleden uit Eritrea en kwam via de gemeente in contact met de Rotterdamse Douwers. Hij heeft een tijd in de auto en bij vrienden geslapen. Daardoor moest hij stoppen met school. Hij vond het moeilijk om hulp te vragen, omdat hij dacht dat hij het alleen moest doen.
Hoe was jullie band?
De klik met Mike was er direct “We hebben goed samengewerkt’, zegt Mussa. Ik kwam altijd op mijn afspraak en hij ook Hij helpt mij met alles wat nodig is om mijn doelen te bereiken.” Die doelen waren concreet: een huis vinden, terug naar school en weer werk krijgen. “Het komt niet vanzelf”, zegt Mussa.
Hoe nu verder?
Ondanks die zware periode voelt Mussa zich nu vooral trots. Hij heeft bereikt wat hij wilde, werkt als taxichauffeur en studeert om elektricien te worden. Dankzij alle hulp kan hij weer vooruitkijken. Voor mij is Mussa’s ontwikkeling minstens zo bijzonder. Hij had eigenlijk weinig nodig. Alleen iemand die zei: “Kom, we gaan dit regelen.” Volgens mij draait het daar precies om: niet iemand redden, maar naast iemand staan zodat diegene zelf verder kan.
